Zaterdag 11-09-2010.
Vandaag is de dag dat de mannen vertrekken richting Wiltz.Vandaar zal een zondag de eerste dag starten.Na afscheid te hebben genomen met huilende kindjes komen ze rond 16.00 aan. Daar word er eerst weer eens een beetje rond gekeken welke bekende gezichten er weer zijn en worden er weer diversen verhalen gewisseld. Om 19.00 uur is het moment van eten aan gebroken. Vandaag staat er nasi op het programma.Vera Verzijl opende het officiele gedeelte ten overstaan van 500 enthousiaste deelnemers, vrijwilligers en toeschouwers. Er werd stilgestaan bij drie deelnemers: Frank, Geert en Alfred, zij doen al voor de vijfde keer mee en kregen uit handen van de organisatie een unieke sweater. Er is al meer dan 1,2 miljoen opgehaald en de tocht moet nog beginnen.
Zondag om 22.30 is Duchenne heroes bij hart van nederland
Zondag 12-09-2010
Wiltz - Grand Halleux
De tocht start net als vorig jaar op camping Kaul in Wiltz. Na om 8.00 de opening te hebben gehad vertrekken onder luid gejuig 1 voor 1 alle teams. Het begin van 7 dagen en maar liefst 700 km. Na het start schot is er weinig tijd om warm te worden want ze fietsen na een korte klim over een slingerd pad naar de luxumburgs heuvels. Op het eerste checkpoint is er de mogelijk om van deze klimmen weer even bij te komen. Na deze stop word het landschap al snel ruiger en komt de noord-luxumburgse hoogvlakte in zicht. Uiteindelijk rijden ze dan belgie binnen en begint de afdaling naar gouvy. In de middag krijgen ze alvast een voor proefje van de belgische ardennen. Rotsen afdalingen en lange klimmen wisselen elkaar af. Dat heeft marco ook wel geweten want hij is deze dag 3 keer onderuit gegaan. Naar eigen zeggen heeft hij er niks aan over gehouden dan een deuk in zijn ego. Vandaag was een natte koude dag. Ze hebben vandaag 6 uur gefiets. Beide hebben ze een goed gevoel over vandaag al hebben ze van alle deelnemers ook gehoord dat vandaag zwaarder was dan vorig jaar.Helaas hebben ze wel wat probleempjes met de andere helft van het team en hebben ze de tweede helft dus ook met zijn 2en doorgereden. Morgen zullen ze waarschijnlijk ook weer met zijn 2en starten en daarom is het nog niet helemaal duidelijk of ze wel of niet met de tracker rijden. Dat weten ze morgen ochtend. Na een lekker bordje macaroni en de fietsen te hebben gesopt is het tijd om even te ontspannen.
Maandag 13-09-2010
Grand Halleux - Sart-Lez-Spa
Dit is de Koninginnerit! Direct na de start in Grand Halleux klimmen ze naar 255 meter. Op de vaste route tussen Vielsalm en Lierneux komen ze nog meer klimmetjes en mooie afdalingen tegen. Na zo’n dertig kilometer bereiken ze het eerste checkpoint in het groene dal bij Trou de Bra. Na deze rustpauze fietsen ze via brede boswegen naar Trois-Ponts. Nu wordt de route nog technischer en uitdagender.
Ze beginnen aan de klim naar het hoogste punt van de dag op 565 meter.Op tweederde komen ze het tweede checkpoint in Stoumont tegen, waar je kunt opladen voor de pittige rit naar de top. De afdaling die volgt, dwars door het dal van de Chefna, is adembenemend! Op de vaste route naar Aywaille komen ze nog twee mooie beklimmingen tegen. Daarna volg je de vaste routes van Theux en Spa. Voor de laatste kilometers is uiterste concentratie vereist! Je wordt hier namelijk verrast door smalle en technische singletracks tot vlak voor de camping Spa d’Or. Vandaag was een zware dag voor de mannen. Vandaag zijn ze gewoon weer met het team gestart. De route begon gelijk behoorlijk pittig. Marco bleek van gisteren tijdens zijn val toch wel wat angsten te hebben over gehouden en heeft bij het eerste checkpoint dus ook een moeilijke beslissing genomen om te stoppen en met de camper mee te rijden. Hij had toch wel behoorlijk last van zijn kont en rug en dat maakte het er allemaal niet makkelijker op. Randy is samen met de andere mannen doorgereden. Vandaag hebben ze het zwaar gehad en hebben ze ook te maken gehad met lekke banden. Ze hebben in totaal 10,5 over de rit gedaan waarvan 8 uur op de fiets. Randy had was kapot en ontzettend moe maar is toch voldaan over vandaag. Marco heeft zich op de camping na een lekkere douche te hebben genomen goed laten masseren en is nu weer klaar voor morgen. Net was er bekend dat er om 20.30 nog 2 teams binnen moesten komen.Die mannen hebben er ook een lange dag op zitten. Vandaag had randy ook nog eens de pech dat er kip op het menu stond wat hij dus niet lust. Das pech.Vanavond om half negen krijgen de deelnemers zoals elke avond een briefing over de volgende dag. Deze keer is de bijeenkomst extra leuk omdat er maar liefst twee filmpjes vertoond worden: het item dat gisteren in Hart van Nederland zat en dat de meesten niet gezien hebben omdat ze toen al op bed lagen. En het gefilmde verslag van vandaag.
Ik zal proberen om die filmpjes ook hier op de site te krijgen.
Dinsdag 14-09-2010
Sart-lez-spa - Vijlen.
De camping ligt vlakbij het beroemde racecircuit Spa-Francorchamps. In 2005 en 2006 werd hier gestreden om de Wereldbeker Mountainbike. Een bijzondere start van de etappe. Met een flinke klim verlaten ze het dal van de Wèyai. Hierna wisselen korte klimmetjes en spectaculaire afdalingen elkaar in hoog tempo af. Volledige concentratie is daarom vereist!
In de middag komen ze geweldige singletracks tegen in het groene Münsterwald. Het échte hoogtepunt van de dag is de klim naar het Drielandenpunt. Meteen ook het hoogste punt van Nederland. Daarna is het vooral downhill, door een erg mooi deel van de Epener mountainbikeroute.Vandaag begon de dag wat minder goed want nog voor ze gestart waren moest randy al zijn band wisselen.Uit eindelijk konden ze om 8.30 van start. Vandaag zijn er weinig problemen geweest onderweg. Het was vandaag wel een droge dag maar wel een koude dag. De armstukken gingen met klimmen naar beneden en met dalen weer omhoog. Op het 2de checkpoint heeft randy zijn kabel moeten laten vernieuwen want schakelen ging niet helemaal goed meer. Zo zie je hè. Alles vernieuwd behalve de kabels en die begeven het dan. Nou ja als dat dan alles is wat de mannen gaan mee maken. Ze zijn deze dag ook weer goed door gekomen. Morgen gaan marco en randy er weer tegen aan. De km worden wel wat meer en de moeilijkheids graad ligt nog steeds op 4 sterren. Zoals jullie wel gezien hebben heb ik het filmpje van dag 2 op de site kunnen plaatsen. Van dag 1 is er nog geen filmpje. Marco en Randy willen ook nog even iedereen bedankt voor het volgen en de berichtjes die er worden achter gelaten. Super leuk. Bedankt!
Woensdag 15-09-2010
Vijlen - Valkenburg.
Vandaag kom je door een schitterende regio van Nederland! Zuid-Limburg heeft veel hoogteverschil en elk jaar worden hier beroemde tochten georganiseerd, zoals de Amstel Gold Race en de Bart Brentjens Challenge. Delen van bekende mountainbikeroutes vormen de route van vandaag. Je komt nauwelijks verharde wegen tegen.Na de start bij Camping Cottesserhoeve fietst je via een grote bocht door de Voerstreek naar Valkenburg aan de Geul. Op de hellingen in de buurt van onze ‘wielerhoofdstad’ pak je een aantal mooie singletracks. Daarna rust je heerlijk uit in het kamp op Camping De Bron.Vandaag ligen de campings hemelsbreed zo`n 25 km uit elkaar maar toch moeten de heroes vandaag weer 108 km afleggen. Er is al vanaf de start van duchenne heroes te maken met heel veel blubber.De mannen komen dan ook iedere dag onder de blubber terug en dan nog niet te spreken over het materiaal. Op de campings word er dan ook veel gesproken over materiaal wat sneuvelt en mensen die toch door de zwaarte en slechte omstandigheden bij een checkpoint moeten opgeven. Vandaag hebben beide mannen dan ook weer een lekke band gereden. Door de organisatie was er bij deze route ook voor gewaarschuwd dat er hier altijd veel lek gereden word. Beide mannen kwamen vandaag weer met een goed gevoel over de finisch. Marco heeft nog wel een beetje last van zijn kont maar gelukkig niet meer van zijn rug. Randy heeft naar eigen zeggen nog steeds super benen en dat werd door de masseur vandaag ook gezegt. Zijn benen voelen goed aan. Helaas hebben de mannen soms wel wat last van de verschillende niveau`s onder de 5 mannen en daarom zullen marco en randy morgen waarschijnlijk met zijn 2en gaan starten. Om deze reden hebben ze vandaag weer 9 uur en 15 m op de fiets gezeten waarvan ze bijna 2 uur hebben stilgestaan. Ze hebben dus maar 7 uur gefiets en als er door iedereen doorgereden zou worden zou ze dus ook veel erder binnen kunnen zijn. Morgen word de route wat minder moeilijk en ook worden de klimmen vanaf nu iets minder lang en de route minder technisch. Nog 3 dagen waarvan nog dag met 120 km ook te gaan.
Donderdag 16-09-2010
Valkenburg - Herkenbosch
Ze fietsen voornamelijk over landwegen richting het oosten. Bij Landgraaf komt de Wilhelmina Steenberg al snel in zicht. Ze volgen de mountainbikeroute naar Heerlen en over de Wilhelmina Steenberg tot het eerste checkpoint in Landgraaf. Na deze stop fietsen ze over de Brunssummerheide. Een heuvelachtig gebied waar regelmatig reptielen en amfibieën worden gespot, zoals de ringslang, groene kikker of zandhagedis. Dan volgen ze de Schinveldroute: laat je hier verrassen door de technische passages! Na deze vaste routes is het tijd voor avontuur: dwars door dichte bossen langs de Nederlands-Duitse grens fietsen ze naar het tweede checkpoint bij vakantiepark de Hommelheide. Het laatste stuk van de route brengt je via landweggetjes en bospaden naar het Meinweggebied. Met als eindpunt Park Elfenmeer in Herkenbosch. Vandaag is ook weer zo`n blubber dag net als alle andere dagen. Over de week genomen is het overdag meestal wel droog geweest maar `s nachts behoorlijk wat storm en regen soms zelfs hoosbuien wat de routes overdag dus behoorlijk blubberig maakt. De kleding en materialen krijgen heel wat te verduren. Vandaag is Rudi van Houts met een team meegereden. Dat was voor sommige mensen toch wel even leuk. Op gebied van materiaal pech hebben de mannen nog geen echte problemen gehad. Op een kabeltje en wat bandjes na hebben ze op dat gebied niks te klagen. Vandaag zijn ze de dag weer goed doorgekomen op een pijnlijke kont bij marco ( zadelpijn ) en een pijnlijke pols bij randy na. Die hebben ze bij het checkpoint even getapte en een magnetiseur heeft er naar gekeken en dat hielp wel. Na 35 km begon het ook vandaag te regenen. Conclusie van vandaag: Blubber, Nat en koud en beetje pijnlijke kont en hand, maar verder hebben beide mannen nog steeds een heel goed gevoel over deze week. En dat is toch het aller belangrijkste. Het einde is in zich ! Nog 2 dagen te gaan!
Vrijdag 17-09-2010
Vandaag beginnen ze aan de langste etappe van Duchenne Heroes!
Aan het begin van deze middelzware etappe volgen felle klimmetjes elkaar in hoog tempo op, veelvuldig afgewisseld met prachtige, vaak technische, singletracks.
Vanaf de camping fietsen ze direct het Meinweggebied in. Een droomgebied voor mountainbikers! Gelukkig is er door verschillende instanties opnieuw toestemming verleend om dit gebied te doorkruisen.
Uitdagende bospaden brengen je tot aan Venlo. De paden liggen langs de grens, soms op Nederlands grondgebied, soms net in Duitsland. Ze fietsen om Venlo heen, opnieuw richting bossen en heidevelden. Hier is de route voornamelijk vlak. Een groot verschil met het Meinweggebied. Vlak voor ze de Maas oversteken leggen ze een aantal kilometer af van de technische mountainbikeroute van Bergen (Maasduinen). Na het oversteken van de Waal fietsen ze via een vlakke weg naar de camping in Venray. Vandaag is marco vanwege ziekte niet gestart. Marco zijn lichaam heeft het toch wel zwaar te verduren gehad en je lichaam is natuurlijk niet gewent aan al die gelletjes en reepjes een hele dag. Marco had dan ook veel last van zijn maag en darmen en dan is starten geen slimme keuze. Jammer maar het is niet anders. Marco is zeker niet de enige die hier last van heeft en om deze reden zijn er van de week al vele andere mensen geweest die hierom een dag hebben moeten overslaan. Randy heeft er tot nu toe geen last van en is dus ook gewoon weer van start gegaan. Vandaag heeft hij op het gebied van lekke banden wel veel pech gehad. Hij heeft 4 lekke banden gereden en zijn buitenband aan gort. Ze hebben in totaal vandaag dan ook bijna 2 uur stil gestaan met de checkpointen en wisselen enz. Ze hebben 6 en een half uur op de fiets gezeten vandaag. Verder voelt randy zich lichamelijk nog steeds goed. Hij heeft nog steeds geen last van zijn benen ofzo. Waarschijnlijk komt die dip morgen als het allemaal is afgelopen. Vandaag hebben ze het laatste stuk nog door een weiland moeten ploeteren waar je tot je enkels in de blubber stond. Vergeleken met vorig jaar is de hele week wel zwaarder geweest vooral ook door de weersomstandigheden die de hele week behoorlijk blubberig heeft gemaakt.
Vandaag word de week voor de mannen alvast een beetje feestelijk afgesloten met een bbq en daarna maken ze zich op voor de laatste km morgen naar park brakkenstein waar ze om 16.00 onder luid gejuig en getoeter als echt helden ontvangen zouden worden. Want ja iedereen moet toch toegeven dat al deze mannen die hun spieren hebben ingezet voor het goede doel echt helden zijn. Voor ons in ieder geval wel!
Wij gaan morgen op naar nijmegen !!!
Zaterdag 18-09-2010
De laatste etappe was een cadeautje. Na enkele slopende etappes in de regen en de modder was het vandaag fantastisch weer: droog met regelmatig een vriendelijk zonnetje. En dat was maar goed ook, want na alle buien van de afgelopen dagen zaten de deelnemers er redelijk doorheen.
Waarschijnlijk maakte dat het weerzien met familie en vrienden in het prachtige park Brakkenstein in Nijmegen extra emotioneel. Het was lekker druk. Vooral veel kinderen kwamen hun papa’s, mama’s, broers, zussen, ooms, tantes of andere helden inhalen. Er waren de meest creatieve spandoeken, prachtige bloemen, champagne en heel veel confetti.De Duchenne-karavaan startte met 333 mensen, van wie slechts een enkeling de tocht niet heeft kunnen volbrengen. De totale groep, inclusief vrijwilligers en begeleiders bestond uit ruim 500 mensen. En deze kanjers hebben – zo werd na de aankomst bekendgemaakt – het ongelooflijke bedrag van ruim 1,2 miljoen euro bij elkaar gebracht voor de strijd tegen Duchenne. En dat is een enorm compliment waard! Champagne, confetti en veel emoties.
‘Het was groots. Geweldig, indrukwekkend en emotioneel.’ Eventmanager Vera Verzijl heeft bijna geen woorden om de laatste dag van Duchenne Heroes 2010 te beschrijven. Een prachtig einde van een heel zware week. Ook voor ons was het leuk om de mannen weer op te gaan halen. We zijn op tijd vertrokken en waren dan ook mooi op tijd in Nijmegen. Dat was voor mij toch wel een gerust stelling na vorig jaar. Direct toen we het park inliepen zagen we een mooi plekje aan het hek waar we ons dan ook gelijk hebben geinstalleerd. Wat ook wel nodig was want het park stroomde snel vol en iedereen wou wat kunnen zien natuurlijk. Nog even het spandoek van de sponsors ophalen en ons eigen spandoek klaar zetten en wij waren klaar voor de mannen. Mooi rond 16.00 kwamen de heroes allen per team onder luid gejuig en getoeter het park in gefiets.Die alleen is al super mooi om mee te maken. Als snel zagen we onze eigen heroes rijden en gelukkig zagen ze ons ook. Ze moesten natuurlijk even netjes de route via de hekken af maken maar toen konden we ze dan eindelijk gaan begroeten en ze het warme welkom geven wat ze verdienen. Voor marco was dit wel even heel emotioneel. Niet alleen vanwege de zwaarte en het ziek zijn maar ook omdat hij zijn jongens al 4 weken niet meer had gezien. De kinderen gaven ze snel hun prachtige huldigingskrans.Als snel kwamen er natuurlijk allerlei verhalen naar boven en werden er de nodige handen geschud. Na even een tijdje te hebben gezeten was het tijd om het avontuur af te sluiten en weer te vertrekken richting zeeland. Eenmaal bij marco moest er natuulijk ook nog de camper worden leeg gehaald en en alles in de auto geladen wat er daarna natuurlijk thuis ook weer uit moest. Zo werd het toch nog laat.
Tijdens deze week zijn er ook de nodige week foto`s gemaakt die later op de site terug te vinden zullen zijn.
